Wij hebben tawheed begrepen!

Discussion in 'De geloofsleer ('aqiedah).' started by bilal 5, Oct 22, 2009.

  1. bilal 5
    Offline

    bilal 5 Junior Member

    Joined:
    Sep 25, 2009
    Messages:
    42
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    0
    Gender:
    Male
    Ratings Received:
    +0 / 0
    Sheikh ibn 'Abdil-Wahhaab was met zijn studenten en nadat
    ze klaar waren met het bestuderen van zijn boek Kitaab at-Tawheed, wilde hij
    weer voor de derde of vierde keer opnieuw beginnen met dit boek.

    Zijn studenten zeiden tegen hem: "O Sheikh, we willen een ander boek
    bestuderen, een boek van Fiqh of Hadeeth."

    De Sheikh antwoordde: "Waarom (willen jullie een ander boek bestuderen)?"

    Zijn studenten (zeiden): "We hebben in feite Tawheed begrepen en we willen
    een andere wetenschap bestuderen."

    De Sheikh (zei toen): "Wacht, ik zal hier over nadenken."

    Een paar dagen later kwam de Sheikh naar de les met een zorgelijk gezicht.
    Zijn studenten vroegen hem naar de reden van dat. De Sheikh legde uit dat
    hij wat zaken was tegengekomen die hem boos hadden gemaakt. Zijn studenten
    vroegen wat dat was.

    De Sheikh (zei): "Het is aan mij overgeleverd dat de bewoners van een huis
    een haan hebben geofferd (voor een Jinn) voor hun voordeur. Ik heb iemand
    gestuurd om deze zaak te bevestigen."

    Wat tijd later vroegen zijn studenten hem over deze zaak die hij had
    aangehaald. De Sheikh antwoordde: "In feite hebben de bewoners van het huis
    niet voor een ander dan Allaah geofferd, maar het was iemand die overspel
    had gepleegd met zijn moeder."

    Geshockeerd riepen zijn studenten uit: "We zoeken toevlucht bij Allaah! Hij
    heeft overspel gepleegd met zijn moeder? We zoeken toevlucht bij Allaah! Hij
    heeft overspel gepleegd met zijn moeder..."

    Nadat Sheikh Saalih dit verhaal had verteld, legde hij uit dat Sheikh
    al-Islaam dit verhaal had verteld om hen te laten inzien dat de zin "Wij
    hebben Tawheed begrepen!" onwetendheid is en één van de grootste plotten van
    de Shaytaan.

    In feite hebben zij een grote zonde (overspel plegen met je moeder) groter
    gemaakt dan Shirk wat je uit de Islaam doet treden.

    Waarlijk, hun harten werden niet razend toen de Shirk die je uit de Islaam
    doet treden, werd genoemd.

    En dit gebeurt ook vandaag de dag. Wanneer sommige onwetende mensen een
    grote zonde zien, worden ze daar boos om. Maar wanneer ze horen over Shirk
    al-Akbar of mensen zien die Shirk plegen, zoals het offeren voor een ander
    dan Allaah, dan beweegt dit hun harten niet.

    Dit bewijst hun onwetendheid. Het bewijst dat zij Tawheed niet hebben
    begrepen.


    Sheikh Saalih Aale Sheikh
    (uit: uitleg van Kashf ash-Shubuhaa)
    (vertaald door een broeder/zuster)
  2. bilal 5
    Offline

    bilal 5 Junior Member

    Joined:
    Sep 25, 2009
    Messages:
    42
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    0
    Gender:
    Male
    Ratings Received:
    +0 / 0
    Vier soorten liefde

    Ibn al-Qayyim (moge Allaah tevreden met hem zijn) heeft over dit onderwerp gezegd:

    Er zijn vier soorten liefde die we moeten onderscheiden, en degenen die afdwalen dwalen af omdat ze dit onderscheid niet maken. De eerste van deze is, de liefde voor Allaah, maar dit alleen is niet voldoende om een persoon te redden van de bestraffing van Allaah en om Zijn beloning te ontvangen. De Veelgodendienaars, aanbidders van het kruis, Joden en anderen houden allen van Allaah. De tweede (soort liefde) is, liefde voor datgene waar Allaah van houdt. Dit is wat een persoon in de Islam zet en uit Kufr (ongeloof). De meest geliefde mensen bij Allaah zijn degenen die het meest correct en het meest toegewijd zijn in deze soort liefde. De derde soort is, liefde omwille van Allaah, welke een van de vereisten is van de liefde voor datgene waar Allaah van houdt. De liefde van een persoon voor datgene waar Allaah van houdt kan niet compleet zijn tot diegene ook liefde heeft omwille van Allaah. De vierde (soort liefde) is, liefde voor iets naast Allaah, en deze liefde heeft te maken met shirk (afgoderij). Iedereen die van dingen houdt naast Allaah maar niet omwille van Allaah heeft datgene gelijkgesteld (als concurrent) aan Allaah. Dit is de liefde van de Mushrikeen (veelgodendienaars). Er blijft een vijfde soort liefde over welke niets te maken heeft met het onderwerp; dit is de natuurlijke liefde, welke de menselijk behoefte is voor datgene wat hoort bij zijn (menselijke) natuur, zoals de liefde van een dorstige persoon voor water en van een hongerige persoon voor voedsel, of de liefde voor slaap, of (de liefde) voor je vrouw en kinderen. Hier is niks mis mee, tenzij het een persoon afleidt van het gedenken van Allaah en hem weerhoudt om van Allaah te houden. Allaah zegt (interpretatie van de betekenis):

    "O jullie die geloven, laat jullie bezittingen en jullie kinderen jullie niet afleiden van het gedenken van Allaah." [al-Munaafiqoon 63:9]

    "Mannen die niet door handel en niet door verkoop worden afgeleid van de gedachtenis van Allaah" [al-Noor 24:37]

    (Al-Jawaab al-Kaafi, 1/134)



    En hij heeft gezegd (moge Allaah tevreden met hem zijn):

    Het verschil tussen liefde omwille van Allaah en liefde voor iets naast Allaah is een van de belangrijkste verschillen. Iedereen dient dit onderscheid te maken en is ook verplicht om dat te doen. Liefde omwille van Allaah is een teken van de perfectie van het geloof, maar liefde voor iets naast Allaah is de essentie (kern) van Shirk (afgoderij). Het verschil tussen deze twee is, dat de liefde van een persoon omwille van Allaah verbonden is aan zijn liefde voor Allaah; als deze liefde sterk wordt in zijn hart, dan sommeert deze liefde dat hij zal houden van datgene waar Allaah van houdt. Als hij houdt van datgene waar zijn Heer van houdt en hij houdt van degenen die de vrienden van Allaah zijn, dan is dit liefde omwille van Allaah. Dus hij houdt van Zijn Boodschappers, Profeten, Engelen en vrienden omdat Allaah van hen houdt, en hij haat degenen die hen haten omdat Allaah zulke mensen haat. Het teken (eigenschap) van de liefde en haat omwille van Allaah is dat zijn (van de persoon) haat voor degene die Allaah haat niet eenvoudigweg in liefde zal veranderen omdat deze persoon (die wordt gehaat) hem vriendelijk behandeld, hem een dienst bewijst of in een van zijn behoeftes voorziet; en zijn liefde voor degenen van wie Allaah houdt zal niet simpelweg in haat veranderen omdat deze persoon iets doet wat diegene verontrust of pijn doet, of dit nou per ongeluk is of expres, uit gehoorzaamheid voor Allaah of omdat de persoon vindt dat hij dat moet doen om de een of andere reden, of omdat de persoon een boosdoener is, die misschien zijn kwaad zal opgeven en berouw zal tonen. De gehele religie draait om vier principes: liefde en haat, en hieruit volgend, handeling (daad) en zelfonthouding. De persoon van wie de liefde en haat, handeling en zelfonthouding, allemaal omwille van Allaah zijn, heeft zijn geloof geperfectioneerd zodat wanneer hij (de persoon) houdt van, hij dit (houden van) doet omwille van Allaah, wanneer hij haat, hij haat omwille van Allaah, wanneer hij iets doet, hij het doet omwille van Allaah, en wanneer hij zich van iets onthoudt, hij zich onthoudt omwille van Allaah. Wanneer hij in deze vier categorieen tekort schiet, dan schiet hij tekort in zijn geloof en toewijding aan het geloof. Dit is in tegenstelling tot de liefde voor dingen naast Allaah, welke uit twee types bestaat. De ene type staat haaks op het principe van Tawheed en is shirk; de andere gaat de perfectie van oprechtheid en liefde tegenover Allaah tegen, maar plaatst een persoon niet buiten de Islam.

    De eerste soort is als de liefde van de Mushrikeen (veelgodendienaars) voor hun idolen (afgodsbeelden) en goden. Allaah zegt (interpretatie van de betekenis):

    "En er zijn er onder de mensen die naast Allaah afgoden nemen, die zij liefhebben met de liefde als (die) voor Allaah" [al-Baqarah 2:165]

    Deze Mushrikeen houden van hun idolen en goden naast Allaah zoals zij van Allaah houden. Deze liefde en toewijding wordt vergezeld door angst, hoop, aanbidding en smeekbeden. Deze liefde is puur Shirk welke Allaah niet vergeeft. Geloof kan niet worden geperfectioneerd tenzij een persoon deze idolen beschouwd als vijanden en ze intens haat, en de mensen haat die hen aanbidden, en hen beschouwd als vijanden en zich inspant tegen hen. Dit is de boodschap met welke Allaah al Zijn Boodschappers heeft gezonden en al Zijn boeken heeft geopenbaard. Hij heeft de Hel gecreeërd voor de mensen van Shirk die van deze concurrenten houden, en Hij heeft het Paradijs gecreeërd voor degenen die zich tegen hen inspannen en hen omwille van Hem als vijanden beschouwen en om Zijn Tevredenheid te verdienen. Iemand die iets aanbidt van nabij de Troon tot de laagste diepten van de aarde en een god aanneemt en een beschermer naast Allaah en een ander wezen toevoegt in zijn aanbidding met Hem, zal worden onteigend door datgene wat hij aanbad (datgene zal dus afstand nemen van zijn aanbidder) wanneer hij het het meest nodig heeft [dus op de Dag des oordeels].

    De tweede soort is, liefde voor de dingen die Allaah aantrekkelijk heeft gemaakt voor mensen, zoals vrouwen, kinderen, goud, zilver, gebrandmerkte mooie paarden, vee en (goed geploegde) land. Mensen houden van deze dingen met een soort verlangen, zoals de liefde van een hongerige persoon voor voedsel en een dorstige persoon voor water. Deze liefde bestaat uit drie soorten. Als een persoon van deze dingen houdt omwille van Allaah en deze dingen ziet als een manier om Allaah te gehoorzamen, dan zal hij daarvoor worden beloont; het zal worden meegerekend (beschouwd) als een onderdeel van liefde omwille van Allaah en een manier om Hem te bereiken, en hij (deze persoon) zal nog steeds genieten van deze dingen. Dit is hoe de beste van de schepping [dus de Profeet (salAllaahoe alayhi wa sallam)] was, voor wie vrouwen en parfum in deze wereld geliefd waren gemaakt, en zijn liefde voor deze dingen hielpen hem om meer van Allaah te houden en om Zijn Boodschap uit te dragen en Zijn geboden te volbrengen. Als een persoon houdt van deze zaken omdat ze horen bij zijn natuur en zijn eigen verlangens, maar hij deze dingen niet prefereert boven datgene waar Allaah van houdt en tevreden mee is, en hij deze neemt vanwege zijn natuurlijke neiging , dan valt dat onder de zaken die zijn toegestaan, en zal hij niet worden gestraft voor deze dingen, maar zijn liefde voor Allaah en omwille van Allaah zullen een beetje tekort schieten. Als zijn enige doel in het leven is om deze dingen te verkrijgen, en hij deze dingen prioriteit geeft boven datgene waar Allaah van houdt en tevreden mee is, dan doet hij zichzelf onrecht en volgt hij zijn eigen begeertes.

    De eerste is de liefde van al-Saabiqoon (degenen die het voornaamst zijn in Islam); de tweede is de liefde van al-muqtasidoon (degenen die gemiddeld zijn) en de derde is de liefde van al-zaalimoon (de boosdoeners).

Share This Page